Bekijk de achtergrondfoto

In tegenspoed: Partner, dus ook verpleegster?

Gepubliceerd op 18 april 2017

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

’Schat, wil jij ook een kopje koffie?’ vraag ik. Een standaard ritueel bij ons ’s morgens. Frans leest zijn krantje, ik zet de laptop aan en laat de hond uit. Dan is dat wat ik het 1e vraag. Daar denk ik niet eens over na. Net als voor mij vanzelfsprekend is de was te doen, de afwas in de vaatwasser te zetten en er weer uit te halen. Zo van die heel gewone huishoudelijke dingen.

Klusjes

Net zoals Frans de lampen verwisselt, en allerlei klusjes in en rondom het huis doet. Weliswaar doet hij steeds minder van die klusjes en  ben ik er een paar bij gaan doen. Hij is toch elke keer wel erg moe, niet lekker en slaapt veel. Dus die extra klusjes doe ik dan ook maar. ‘Dit is toch maar tijdelijk, of niet soms?’ denk ik elke keer als ik met zo’n klusje bezig ben.

Maar het stapelt zich aardig op, zo alles bij elkaar, in de periode, voorafgaand aan de dag dat we het nare nieuws horen dat Frans aan de dialyse moet, nieuws dat ons leven op zijn kop zet en dat we ergens al hebben zien aankomen De uitslagen zijn er immers al een tijdje naar. Maar een domper, is het toch wel.

Even slikken

Voorsorterend op het slechte nieuws hadden wij al van alles uitgezocht en opgevraagd over de verschillende dialysesoorten. Frans kiest voor APD ofwel dialyses via het buikvlies, die hij ’s nachts en thuis, met behulp van een machine, kan doen. Daar was hij al heel snel over uit.

Medewerkers van de dialyseafdeling leren je het opbouwen van de machine en zorgen ervoor dat de leverancier van de benodigde spullen wordt ingeschakeld. Die komt langs om te kijken of er bij ons thuis genoeg ruimte is voor de opslag van de voorraaddozen. Daar moet ik toch wel even heel hard van slikken. Natuurlijk wil ik heel graag dat Frans niet telkens op en neer hoeft naar het ziekenhuis en gewoon thuis kan dialyseren. Maar jeetje, die opslag… het gaat om véél.

En wie neemt die dagelijkse opbouw van de dialyseapparatuur op zich?

Dialysemachine opbouwen?

Wij gaan met een kop koffie bij elkaar zitten en ik steek gelijk van wal. ’De dozen kunnen in mijn hobbykamertje, dat is de meest logische plek om alles op te slaan. Dan verplaats ik mijn geknutsel en andere hobbywerkzaamheden naar de huiskamer. Maar de opbouw van de machine ga ik niet doen, dat is iets wat bij jou hoort. Jij kan dat best zelf leren.’

Frans moppert wat, stemt daarna in en zegt: ‘Je doet al zoveel, jij bent tenslotte geen verpleegster en ik wil ook niet dat je dat wordt.’


Anita Kokkeler-Gibbon is 22 jaar getrouwd. Haar man Frans heeft nier- en andere gezondheidsproblemen. Hij dialyseert en heeft gekozen voor APD, machinale buikdialyse die je ’s nachts uitvoert. Het paar heeft een dwergpoedel, die Biko heet. Anita werkt als vrijwilliger bij een winkel van Terre des Hommes. Voor de NVN schrijft ze elke maand een column: In tegenspoed


Over de Nierpatiënten Vereniging Nederland

De NVN is een actieve vereniging, van en voor nierpatiënten. Wij organiseren uiteenlopende activiteiten voor onze leden, geven voorlichting en maken lotgenotencontact mogelijk.

Daarnaast behartigen wij de belangen van alle nierpatiënten, bijvoorbeeld door lobby bij de landelijke politiek en overleg met zorgverleners.

Met vragen over werk, uitkeringen en scholing kunnen nierpatiënten bij STAP, ons steun- en adviespunt, terecht.

Lees meer arrow1
Waarom lid worden?
  • Bezoek onze themadagen
  • Ontmoet lotgenoten
  • Persoonlijk advies van onze sociaal raadslieden
  • Ontvang Wisselwerking 6x p/j
Lid worden
Anbi

Contact

Postbus 284
1400 AG Bussum

Algemeen: 035 - 691 21 28
STAP: 035 - 693 77 99
Luistertelefoon: 0800 - 022 66 67 

Secretariaat: secretariaat@nvn.nl
Redactie: redactie@nvn.nl
STAP: stap@nvn.nl 
Webmaster: webmaster@nvn.nl

Routebeschrijving